SZCZEGÓŁY AKTUALNOŚCI

- Czy dwadzieścia punktów i trzydzieści bramek w szesnastu meczach to zadowalający dla nas dorobek?
Leszek Laszkiewicz - Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Z jednej strony rzeczywiście mamy problem ze skutecznością. Spodziewaliśmy się większej liczby strzelonych goli, szczególnie ze strony naszych zawodników z zagranicy. Okazje ku temu były - wszyscy widzą, że „kuleje” nam gra w przewagach. Z drugiej jednak strony należy pamiętać, że choć za nami już dwa miesiące sezonu, to... jeszcze ani razu nie zagraliśmy w pełnym składzie. Zdrowie to nasz klucz do lepszych wyników. Każda absencja to dla JKH GKS Jastrzębie osłabienie, ponieważ trener Rafał Bernacki nie ma wielu opcji do roszad. Jeśli wypada ktoś doświadczony, to musi zastąpić go młody zawodnik. Dzięki temu nasi wychowankowie „chwycili” nieco więcej minut w ekstralidze. Co tu kryć - mamy dość wąski skład i to było widać szczególnie pod koniec października, gdy przy większej liczbie spotkań zwyczajnie nas „brakowało” w rywalizacji ze zdecydowanymi faworytami. Co gorsza, z powodu braku dostępności lodowiska w Karwinie w tygodniu, musieliśmy przenieść mecze z GKS Katowice i Comarch Cracovią na wyjazdy. Chciałbym tu jednak zwrócić uwagę, że o ile „z przodu” mieliśmy nieco problemów, to „z tyłu” radziliśmy sobie zdecydowanie lepiej. Tu honory trzeba oddać Paavo Holsie, który znakomicie wywiązuje się ze swojej roboty. Poza tym jednym pamiętnym błędem Fin w wielu sytuacjach sam na sam ratował nam skórę. Biorąc pod uwagę wszystkie te aspekty cieszę się, że akurat teraz pojawiła się „przerwa reprezentacyjna”. Potrzebowaliśmy jej, aby „poukładać się” na nowo i zregenerować siły.

- Tauron Hokej Liga także jest silniejsza niż przed rokiem. Nie mówię tu o czołowej czwórce faworytów, ale też „środku tabeli”. Drużyny z Torunia, Bytomia i Krakowa są mocniejsze...
- Wiedzieliśmy o tym. Każda z wymienionych ekip ma swoje ambicje i jest w stanie pokrzyżować plany faworytom. Jesteśmy w zasadzie jedyną drużyną, która nie wzmocniła się w przerwie letniej. Nie możemy jednak wszystkiego tłumaczyć budżetami i potencjałem kadrowym rywali, ponieważ mamy swoją robotę do zrobienia oraz... swoje ambicje i plany na ten sezon. Powtórzę, że nie mogę doczekać się powrotu do gry i sytuacji, w której trener Bernacki ma do dyspozycji pełną kadrę. To pozwoli naszemu sztabowi na większe pole manewru i docelowe ustawienie formacji. Wraca do nas w końcu Jakub Ślusarczyk, który w lipcu miał operację. Poobijani są nieco Radosław i Łukasz Nalewajkowie, a także Patryk Hanzel, któremu z tego powodu „wypadło” powołanie do reprezentacji Polski. Mam ogromną nadzieję, że na mecz z Unią Oświęcim będziemy w komplecie.

- Minęło już nieco czasu, więc chyba na spokojnie możemy porozmawiać o feralnej inauguracji sezonu w Toruniu. Co stało się na Tor-Torze?
- Na tym paskudnym dla nas meczu zaważyło kilka czynników. Na lodowisko wyszliśmy praktycznie prosto z autobusu. Chyba za bardzo „chcieliśmy” i w efekcie na samym początku złapaliśmy dwie kary. Potem musieliśmy gonić wynik, a gospodarzom tego dnia wchodziło dosłownie wszystko. Pojawiła się niepotrzebna nerwowość, a jej efektem były kolejne gole dla Torunia. Czasami po prostu zdarzają się takie mecze... Generalnie jednak cały początek pierwszej rundy był dla nas nieudany. Byliśmy zbyt „odważni” i próbowaliśmy grać „otwarty hokej” z mocnymi kadrowo rywalami, którzy natychmiast „karcili nas” za ofensywną grę. Być może paradoksalnie za bardzo uwierzyliśmy w nasze możliwości, mając w pamięci wspaniały początek ubiegłego sezonu. Musieliśmy wyciągnąć wnioski i bardziej skupić się na defensywie. Niestety, z naszymi warunkami musimy stawiać na „brzydki hokej”, bo po prostu nie mamy innego wyjścia. Mając tylko dwie formacje złożone z doświadczonych zawodników i pozostałe oparte na młodzieży nie można pozwalać sobie na otwartą grę z kimś, kto ma cztery wyrównane piątki. Z drugiej strony warto pamiętać, że mimo różnicy potencjałów nie było między nami a faworytami ogromnej przepaści. Gdybyśmy lepiej spisywali się w przewagach, to i tych punktów byłoby więcej.

- Naszą zmorą były także proste błędy w defensywie. Co najmniej dwie bramki straciliśmy przez nieuwagę podczas zmian. Poza tym po świetnej październikowej serii kilku zwycięstw z rzędu zanotowaliśmy dość pechowy mecz w Krakowie, którego wcale nie musieliśmy przegrać. Jednak po nim dyspozycja drużyny poszła wyraźnie w dół.
- Rzeczywiście, w drugim wyjazdowym pojedynku z Comarch Cracovią mogliśmy pokusić się o kontynuację serii. Przyznam jednak, że dostrzegałem, iż chłopcy byli już wtedy podmęczeni i przygaszeni. Brakowało nam nieco tempa, a na dodatek nawarstwiły się kontuzje. Szczególnie wyeksploatowani byli zawodnicy z dwóch pierwszych formacji, na których opiera się nasza gra. Nie da się przecież bez przerwy grać na najwyższym poziomie skupienia. Nie wymagajmy od chłopaków, żeby byli robotami. Cóż, musimy być cierpliwi i pokorni. Rozumiem oczekiwania kibiców, ale mam wrażenie, że padliśmy trochę „ofiarą” własnego sukcesu sprzed roku. Był to wynik naprawdę bardzo mocno ponad stan. Przyzwyczailiśmy się, że niezależnie od warunków zawsze będziemy w stanie sprowadzić do Jastrzębia nieznaną gwiazdę i sprawić jakąś sensację. Tymczasem prawda jest taka, że dysponujemy... dziewiątym budżetem w Tauron Hokej Lidze. Cieszymy się z tego, że możemy podjąć rywalizację z najlepszymi ekipami w Polsce i chyba nie musimy wstydzić się za naszą drużynę. Ale po raz kolejny apeluję do naszych kibiców o mocne stąpanie po ziemi.

- A jaką ocenę możemy wystawić naszym zawodnikom z zagranicy? Nie ma co ukrywać, że w ofensywie liczyliśmy na nieco więcej z ich strony. Tym bardziej mając w pamięci ubiegły sezon...
- Na pewno mogłoby być lepiej, ale zarazem warto wiedzieć, że w ważnych dla nas statystykach plus-minus na plusie z całej drużyny są tylko zawodnicy z pierwszej formacji. Podobnie nie da się dokładnie porównać charakterystyki chłopaków, którzy u nas grają rok po roku, bo każdy sezon jest inny. Inni są rywale, inne są warunki grania i zupełnie odmienna sytuacja zdrowotna. Powtórzę po raz kolejny - poczekajmy do momentu, kiedy będziemy w komplecie. Wtedy będziemy mogli wyciągnąć wnioski, ponieważ na razie nasi chłopcy z zagranicy mieli sporo innych zadań. Byliśmy zmuszeni wręcz eksploatować ich ponad miarę. Oczywiście prawdą jest, że mając do dyspozycji pełen skład będziemy od tych zawodników wymagać więcej - przede wszystkim zdobywania większej liczby goli podczas przewag. Mamy za sobą naprawdę sporo znakomitej roboty. Mogę zapewnić, że wszyscy obcokrajowcy bardzo ciężko harują, nie narzekają i są mentalnie bardzo dobrze poukładani. Uważam, że na treningach wygląda to nawet lepiej niż przed rokiem. Faktem jest, że atmosfera w szatni jest inna niż w tym samym momencie ubiegłego sezonu - ani lepsza, ani gorsza - po prostu inna, bo wtedy niosły nas głównie niespodziewane zwycięstwa. Dlatego jeszcze raz - cierpliwość i pokora!

- Wspomnieliśmy już kilka razy o naszej młodzieży. Jak wiele pracy przed tymi chłopakami? Bartłomiej Stolarski pokazał się na tyle dobrze, że Pekka Tirkkonen wziął go do kadry. Kacper Michalski zaliczył pierwsze shoot-outy w ekstralidze, zaś Wiktor Zając otrzymał szansę w pierwszej formacji.
- Nie chciałbym nikogo wyróżniać. Kibice sami potrafią ocenić, jak prezentuje się ten czy inny zawodnik. Mogę jednak przyznać, że przed wszystkimi jeszcze ogrom pracy, szczególnie pod kątem szeroko pojętej „fizyczności”. Po mistrzostwie Polski juniorów rozmawialiśmy z tymi chłopakami i mówiliśmy im, że mają kilka miesięcy na solidne przygotowanie się do walki wśród seniorów. Tu nie ma przelewek, po prostu trzeba nabrać masy mięśniowej, bo inaczej młody zwyczajnie „odbije się” od ekstraligi. Generalnie uważam, że każdy z nich potrzebuje trzech lat wytężonej pracy, aby móc wziąć na swoje barki odpowiedzialność za drużynę. Tak samo było zresztą w ubiegłej dekadzie z Dominikiem Pasiem czy Kamilem Wałęgą. Nie ma co ukrywać, że forma naszych chłopaków nieco „faluje”. Gdy któremuś uda się zabłysnąć, dajemy mu więcej szans. Niestety, zwykle bywa tak, że przy solidniejszej dawce minut na lodzie pojawiają się błędy, które natychmiast trzeba naprawiać. Oni muszą wbić sobie do głów, że wszystko zależy od nich. Nikt za nich kariery nie zrobi. My dajemy im szansę, której nie mieliby w żadnym innym klubie, może za wyjątkiem Podhala Nowy Targ. Zresztą - w rankingu Pro Junior System zajmujemy drugie miejsce, właśnie za „Szarotkami”. Stawiamy na swoich i dajemy im szansę, ale od nich zależy, czy z niej skorzystają. Muszą zrozumieć, że dzień z hokejem nie kończy się na treningu z drużyną. Trzeba umieć i chcieć pracować nad sobą także wówczas, gdy nie stoi nad nimi trener. Aktualnie panuje taki system, że trenuje się mocno raz dziennie, a sporo czasu poświęca na regenerację. Ale na tym nie wolno poprzestać.

- Trener Jacek Dywan mawiał, że udana kariera to 99% pracy i 1% talentu.
- Oczywiście, to święta prawda. Za moich czasów trenowało się znacznie częściej, ale to jedno nie ulega zmianie - bez ciężkiej pracy nawet największy talent nic nie będzie wart. Trzeba mieć mocny organizm, mocne nogi i mocny charakter, żeby osiągnąć sukces w hokeju.

- Przed nami ciężki listopad, a w jego ramach szansa na wpisanie się do annałów polskiego hokeja za dwa tygodnie zagramy w Tychach o Superpuchar Polski. Zgodzi się pan z tezą, że zdobycie Stadionu Zimowego byłoby większą sensacją niż zeszłoroczny sukces w Krynicy?
- Raczej nie. Przecież aby awansować do Pucharu Polski musieliśmy rozegrać dwie świetne rundy i sama nasza obecność w Krynicy była niespodzianką. A potem trzeba było jeszcze wygrać dwa mecze z faworytami... Tu przed nami „tylko i aż” trzy tercje plus ewentualny doliczony czas, jeśli będzie potrzebny do rozstrzygnięcia widowiska. Oczywiście Superpuchar Polski nie jest tak bardzo prestiżowy jak Puchar Polski, ale nie będę ukrywał, że pod tym kątem staramy się przygotować jak najlepiej. To dla nas największa szansa na sukces w tym sezonie. Dlatego nie chcemy niczego „przyspieszać” w kwestiach zdrowotnych i cierpliwie czekamy na efekty naszej codziennej pracy. Jestem przekonany, że jeśli będziemy dysponowali pełnym składem, to przy... nieco większej odrobinie szczęścia będziemy w stanie podjąć rękawicę i zepsuć mistrzom Polski święto w Tychach. Cóż, na pewno byłoby to coś niesamowitego, gdyby nawet teraz, w warunkach dziewiątego budżetu w Tauron Hokej Lidze, udało się nam zgarnąć jakieś trofeum. Natomiast warto pamiętać, że na Superpucharze Polski sezon się nie kończy. Aktualnie zajmujemy ósmą lokatę w tabeli i bynajmniej nie zamierzamy na niej poprzestać. Jesteśmy w stanie powalczyć o wyższą lokatę, choć doskonale zdajemy sobie sprawę z potencjału naszych konkurentów. Bynajmniej nie powiedzieliśmy w tym sezonie jeszcze ostatniego słowa.

Fot. Magdalena Kowolik.

UWAGA! Uprzejmie prosimy zaprzyjaźnione Media wykorzystujące niniejszy autoryzowany wywiad w swoich publikacjach prasowych o wyraźne wskazanie źródła rozmowy - oficjalnej strony JKH GKS Jastrzębie (jkh.pl).

rozm. mg